Οι τύποι ινών μπορούν να τροποποιηθούν σε ένα βαθμό από την άσκηση. Οι ίνες τύπου Ι στοχεύουν στην προπόνηση αντοχής, όπως η άσκηση χαμηλού φορτίου με μεγαλύτερο αριθμό επαναλήψεων, ή άσκηση μεγαλύτερης διάρκειας με μία χαμηλή ένταση, όπως έχουμε δει στο μοντέλο OPT στις Φάσεις 1 και 2 (7,8). Η προπόνηση δύναμης στοχεύει στις ίνες τύπου ΙΙ. Η προπόνηση με αντιστάσεις αυξάνει το μέγεθος και των δύο τύπων μυϊκών ινών, με μεγαλύτερη ανάπτυξη (δηλαδή υπερτροφία) που εμφανίζεται στις ίνες τύπου ΙΙ με αύξηση των ινών ακτίνης και μυοσίνης, πράγμα που επίσης έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη ικανότητα να παράγει δύναμη (2). Μία αύξηση από τύπου ΙΙx σε τύπου ΙΙa, αλλά όχι η αύξηση των ινών τύπου Ι, μπορεί επίσης να παρατηρηθεί στην προπόνηση με αντιστάσεις (2). Οι ίνες ταχείας συστολής μπορούν να επιστρατευτούν ως βραδείας συστολής: η προπόνηση αντοχής καθώς και η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, μπορούν να είναι πιο αποτελεσματικές στην βελτίωση της αερόβιας δύναμης (2,6).

Η κλίση κατά τη διάρκεια των προπονητικών προγραμμάτων (π.χ. μείωση του όγκου και της έντασης) μπορεί επίσης να βελτιώσει τη δύναμη και την ισχύ των ινών τύπου IIa, χωρίς να προκαλέσει μείωση της απόδοσης των τύπου 1 (9). Για παράδειγμα, σε μια μελέτη που διερευνά μεταβολές των μυϊκών ινών σε εκπαιδευτικούς ψυχαγωγικούς αγώνες για μαραθώνιο, μετά από 13 εβδομάδες αυξανόμενων χιλιομέτρων και κύκλου διακυμάνσεων τριών εβδομάδων, διαπιστώθηκε ότι όχι μόνο βελτιώθηκαν οι λειτουργίες των ινών τύπου Ι και τύπου ΙΙa, αλλά ο τύπος IIa συνέχισε να βελτιώνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του κύκλου μείωσης (9).