Οι πνεύμονες ενός μέσου ατόμου κινούν περίπου 0,5 λίτρα αέρα με κάθε ανάσα σε κατάσταση ηρεμίας. Το ποσό αυτό μπορεί να μεταβεί σε 3 λίτρα κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης.

Κατά την εισπνοή, ο αέρας μεταφέρεται δια μέσου της ρινικής και στοματικής κοιλότητας και έπειτα μέσω του φάρυγγα, του λάρυγγα, της τραχείας, των βρόγχων αλλά και στη συνέχεια όλο και μικρότερων σωληνών, που ονομάζονται βρογχιοειδή (τα οποία έχουν το πάχος μίας τρίχας) σε 600 εκατομμύρια μικρούς σάκους στους πνεύμονες, που ονομάζονται κυψελίδες. Κάθε κυψελίδα περιβάλλεται από ένα δίχτυ με μικροσκοπικά τριχοειδή αγγεία. Εκεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια αποβάλλουν το διοξείδιο του άνθρακα και συλλέγουν οξυγόνο (μία διαδικασία που ονομάζεται “ανταλλαγή αερίων”).

Όταν κάνετε άσκηση τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα και ιόντων υδρογόνου στην κυκλοφορία του αίματος σας είναι υψηλά. Αυτό οδηγεί σε πτώση του pH στο αίμα, το οποίο προκαλεί αύξηση του ποσοστού αναπνοής. Στην πραγματικότητα, η πρωταρχική κινητήρια δύναμη για την αναπνοή (ειδικά στο ύψος της θάλασσας) είναι η απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα, και όχι η λήψη οξυγόνου. (Σε μεγαλύτερο υψόμετρο, η αναπνοή έχει αύξηση επειδή το αίμα έχει λιγότερο οξυγόνο).

Η άσκηση αυξάνει την αποτελεσματικότητα του αναπνευστικού συστήματος, αλλά δεν αυξάνει σημαντικά την ικανότητα των πνευμόνων.